~*~* In My Life *~*~: februari 2008

19 februari

หวัดดีค้าบ

ไม่ได้อัพซะนาน พอดีเจอเรื่องระทึกขวัญ ซึ่งๆหน้าก็เลยทนไม่ไหว ขอระบายหน่อยเต๊อะ

วันนี้ โดนขโมยมันขโมยโทรศัพท์อ่ะ

แบบว่าซึ่งๆหน้าเลย

แบบว่าวันนี้มีคน(ขโมย)มาเยี่ยมที่บ้าน

คือเป็นคนรูจักแต่ไม่สนิท ไม่ได้เจอกันนานมากกกกก

เค้ามานั่งๆนอนที่บ้านที่มี เรา น้องชาย ลูกสาว(2 เดือนกว่าๆ)แค่นั้น

พอดีอิน้องหัดดื่มนมจากขวด

กินได้ 2 ออนซ์ อิแม่มันดีใจเลยโทรไปเล่าให้อิพ่อมันฟัง

พอคุยเสร็จก็วางโทรศัพท์ไว้หน้าทีวี(ในครัว)

แต่ตอนจะอาบน้ำ เริ่มเอะใจ ว่าหน้าทีวีมันโล่งๆ แปลกๆก็เลยเริ่มหาโทรศัพท์(ตัวเอง)

แต่ก็ไม่กล้าสงสัยเค้า (เพราะเราเป็นคนขี้ลืม)

หาได้ซักพักใหญ่ๆ ก็ไม่เจอ คนนั้นก็กลับไปเพราะพ่อของเรากลับเข้ามากินข้าวที่บ้าน

พอเริ่มรู้ตัวว่าตัวเองหาโทรศัพท์ไม่เจอก็เริ่มให้เมฆโทรเข้าเครื่องให้

โทรติดนะแต่ไม่มีคนรับ

โทรเป็นสิบๆรอบ แต่ก็ไม่มีคนรับ

ถ้าอยู่ในบ้านเราต้องได้ยินเสียงโทรศัพท์สิ แต่นี่ไม่เลยเงียบสนิท

คราวนี้ก็ให้พ่อโทรเข้าเครื่องอีกคน แล้วก็ให้พ่อไปตามเอาที่บ้านคนที่คิดว่าเอาไป(แต่บังเอิญเค้าไปขายของซะก่อน)

สรุปเลยละกัน

คนที่เราสงสัยนั่นแหละเป็นคนเอาไป แบบว่าขโมยง่ายมาก

หยิบใส่กระเป๋า พอได้ยินเสียงพ่อกลับมาบ้านตอนเที่ยงก็รีบออกจากบ้านเราไป

เหอๆๆ เอาโทรศัพท์เราไปซ่อนไว้ในไห แบบว่าเอาไหครอบไว้ที่หลังบ้านของเค้า

แต่ว่า เค้าปิดเสียง ปิดเครื่อง หรือถอดแบตฯไม่เป็นนี่สิ

บวกกับเรากระหน่ำโทรแบบไม่ยั้ง

คนที่บ้านเค้าได้ยินเสียงโทรศัพท์เลยเอามาคืน

ป่านนี้จะรู้รึยังว่าเราเอาโทรศัพท์ที่เค้าขโมยคืนมาแล้ว

สงสารพ่อแม่เค้านะ คงมองหน้าครอบครัวเราไม่ติดไปหลายวัน

พอแม่กลับมาจากที่ทำงานก็เลยเล่าให้ฟัง

แม่บอกว่า มันโง่ ปิดเครื่องไม่เป็น ก็เลยโดนเราหาทางเอาคืนได้

ชอบประโยคนี้ของอิป้า(แม่เราเอง)มากเลย

"มันโง่"

นี่ก็ว่าจะเอา โทรศัพท์ของเล่นไปวางไว้แทนอ่ะนะ

เอาไว้เตือนใจ อิอิ

แบบว่าคนนี้(ที่ขโมยโทรศัพท์อ่ะ) เข้าบ้านหลังไหนของหายหลังนั้น (เหอๆเพิ่งได้ยินกิตติศัพท์)

ปล.หัวเราะได้ตอนเอาโทรศัพท์คืนได้ ถ้าหายจริงๆคงเจ็บใจน่าดู เฮ้อ

โล่งแระ ไปละ

เวรจริงๆเลยตรู